Mijn Account
Klantendienst
Hulp nodig?

Heeft u hulp nodig? Ons customer care team is telefonisch bereikbaar om al uw vragen te beantwoorden en advies te bieden.

ZoekenKlantendienstInschrijven
  • Het wordt alleen maar beter
  • SALE TOT -50%
  • Shop nu

Catherine

Thiry

Wie in het universum van Catherine Thiry duikt, vertrekt op een reis zonder omwegen. Recht naar het hart van emoties, wars van elke vorm van overtolligheid.

Catherine werd geboren in 1962 in het Waals-Brabantse Lasne en woont er nog steeds. Hier wijdt ze zich al dertig jaar aan de schilderkunst, maar sinds 2004 werkt ze ook met aarde om bronzen beelden te maken. Sindsdien nemen sculpturen een belangrijke plaats in in haar oeuvre.

"WAT MIJ INTERESSEERT, ZIJN NIET DE GEDACHTEN VAN MENSEN, MAAR HUN BELEVINGEN"

Catherine Thiry is een echte kunstenares, niet alleen op papier, maar ook en vooral door de manier waarop ze het leven ontrafelt. Haar werken ontstaan doordat ze spontaan vormen en kleuren geeft aan de emoties die haar hart doorkruisen.

Haar atelier bevindt zich in een ruimte die grenst aan haar huis, waardoor ze er kan komen en gaan wanneer ze daar zin in heeft. Dat komt goed uit, want haar creativiteit heeft geen vaste rituelen nodig om tot uiting te komen. Er is geen echte grens te trekken tussen haar leef- en haar werkplek, er zit alleen een deur tussen. Eens we die geopend hebben en op de drempel staan van haar atelier – badend in een mix van natuurlijk en kunstlicht – voelen we ons meteen verzonken in het werk van de artieste. De vloer ligt bezaaid met overblijfselen van haar laatste creatie en de deur naar de tuin staat open. We kunnen ons moeiteloos voorstellen hoe ze zich hier overgeeft aan haar passie.

Terug in haar leefplek worden we ons ervan bewust dat in haar interieur, waarvan het warme karakter ons doet denken aan dat van een berghut, her en der werken staan. Dit voelt als een totale onderdompeling in de wereld van Catherine en het voelt goed.

Ze legt ons uit hoe ze haar werken in aarde met kleine vingerbewegingen sculpteert. Daarna worden haar creaties in brons of in ijzercomposiet gegoten, een mengeling van polyester en ijzerpoeder die door oxidatie een mooie, bijna flamboyante roestkleur geeft. Eens het aardewerken origineel in zijn definitieve vorm is gegoten, vernielt Catherine het en gaat opnieuw aan het werk. Ze verliest nooit veel tijd tussen de laatste vingerbeweging of penseelstreek en een nieuwe opstoot van inspiratie. Alleszins nooit meer dan enkele dagen.

Hoe ben je tot je beeldhouwwerk gekomen? "Ik schilder al dertig jaar, en eigenlijk waren die sculpturen een logische, volgende stap in mijn parcours. Tien jaar geleden maakte ik voor de lol schetsen, en Pam, een bevriend beeldhouwster, was gecharmeerd door die pogingen. Zij moedigde me aan om me erin te verdiepen. Sculpteren met aarde is in wezen vrij eenvoudig en ik amuseerde me ermee. Al snel volgde mijn publiek me op deze weg en dus deed ik voort, overigens zonder de schilderkunst te verwaarlozen. Ik blijf in essentie een schilder. Mensen zeggen me trouwens vaak dat ik schilderssculpturen maak."

Wie heeft je sculpteren geleerd? "Ik heb nooit les gevolgd, noch voor het beeldhouwen, noch voor het schilderen. Ik leerde alles al doende. Vijftien jaar lang schilderde ik portretten, wat heel leerrijk was en een goede manier bleek om verschillende procedures in de vingers te krijgen. Ik ben ervan overtuigd dat had ik les gevolgd, ik al snel ontmoedigd was geraakt en ik dit pad misschien niet was blijven volgen – ook al zie ik mezelf in wezen niets anders doen dan dit. Als kind had ik al veel tekentalent, en schilderen en beeldhouwen is voor mij een fysieke noodzaak. Ik beoefen dit vak omdat het mijn manier is om me uit te drukken. Al schilderend of sculpterend geef ik vorm aan mijn emoties. In mijn atelier weet ik ook waarom ik leef. Ik voel me er beter op mijn plaats dan waar ook. Er dagelijks tijd doorbrengen, is meer dan vanzelfsprekend voor mij.

"Na oxidatie van het ijzerpoeder ontstaat een prachtige roestkleur."

Hoe lang doe je erover om een werk te bezegelen? "Wanneer ik aan de slag ben, doe ik waar ik zin in heb. Ik maak wat ik voel. Sommige stukken ontstaan heel snel. Dan volstaan enkele bewegingen en luttele momenten om die werken goed te keuren. Vreemd genoeg kan ik niet zeggen waarom ik iets al dan niet bezegel op een bepaald moment. Het is een onbekend stuk van mezelf dat er definitief een punt achter zet. De beeldhouwwerken, zelfs degene die ik maak in nooit opdrogende aarde, moeten op een afgesproken dag naar de gieterij waar ze in brons gegoten worden. Ik kan er dus niet eeuwig op terugkomen. Als ik schilder, ligt dat anders. Soms duurt het erg lang eer ik een doek groen licht geef. Ik breng her en der retouches aan, ook al doe ik er alles aan om zo dicht mogelijk bij het spontane gebaar te blijven. Hoe spontaner dat is, hoe beter ik erin slaag om met een werk iets te vertellen."

Welke reacties verwacht je van je publiek? "Ik zet mensen er graag toe aan om in verbinding te treden met hun gevoelens, om te stoppen met denken en niet meer in het fysieke of het intellectuele te leven, maar in de emotie. Het zijn hun belevingen die me interesseren, niet hun gedachten. Sommige mensen raakten al tot tranen toe bewogen door een van mijn doeken. Dat komt vaker voor als ze voor mijn schilderijen staan dan voor mijn sculpturen. Vreemd genoeg ben ik me op het moment van de creatie niet altijd bewust van wat ik voel. Soms gaat er heel wat tijd over alvorens ik een naam of verklaring kan geven aan een werk dat nochtans uit mijn handen geboren is."

Waar haal je je inspiratie? "Emoties vormen de kern van mijn universum. Het is hoe dan ook niet moeilijk om de evolutie van mijn persoonlijkheid af te lezen uit mijn werken. In elke penseelstreek of vorm zit mijn identiteit, en die ontwikkelt zich met de tijd. Voor mijn nieuwe tentoonstelling heb ik ervoor gekozen om een reeks te tonen over apen die de mensheid ondervragen. Maar er zijn ook paarden. Die schonken me het gebaar, de zelfverzekerdheid en de vrijheid. Ze zijn mijn mentoren, mijn veermannen op de rivier van het leven, en mijn handen zullen ze blijven sculpteren, opnieuw en opnieuw."

Deel dit op

Hulp nodig?